Araba Fuarı ve Erkek Milleti

Tanıdığım birçok erkek bu aralar ya araba fuarına gidiyor, ya da biletini aldı gidecek.

Bu tanıdığım aklı başında adamların hiçbiri, “cepte para yok ki napcam gidip? Orada aval aval gezinicem, belki de hiçbir zaman alamayacağım arabaların resimlerini çekiceğim. Alamadıktan sonra,boş şeyler bunlar.” demiyor.

Bir sene biraderim beni de kandırdı ve beraber gittik. Aman Yarabbi nasıl bir kalabalıktır o. Görseniz arabalar bedavaya veriliyor da, gidip önden sıra kapılıyor sanırsın. Arabaların bedava verilmesini bırak, bazı arabaların standına çit çekmişler, resmen “heey haddini bil, bu arabaya yakından bile bakamazsın” diyorlar. Ama çitin önünü görsen, bir gurup arkadaş kafalarını çitten içeri uzatmış, arabanın ateş kırmızısı dış rengine 20 cm daha yakından bakmanın tadını çıkarıyor.

O zamanda anlam verememiştim, şimdi de anlam veremiyorum. Alamayacağım bir şeye, bakmak için bu kadar eziyet nedendir?

Üniversitenin ilk yıllarındayım, kuzenlerimden biri İstanbul’a gelmiş, buluştuk. “Hayırdır abi, neden geldin?” dedim. Adam gayet doğal bir sesle, “Araba fuarına geldim. Kendime Mercedes ısmarladım. Ben onyedinci sıradaymışım,6 ay sonra teslim edecekler” dedi.(Tabi o alacağı çift kişilik spor Mercedesi ismi ile söyledi ama ben hatırlayamıyorum) Ahh, ahh, benim pek paraya nazarım deymez ama yanımda bir arkadaşım vardı, sanırım onun nazarı deydi; sevgili abimin arabası Türkiye sınırlarına girmeden daha yengem ikinci çocuğuna hamile olduğunu beyan etti. Ee bizim abimizin de spor araba sevdası, güzel bir aile arabası ile son buldu.

Ee ne derler,nazar etme ne olur çalış senin de olur!!

Bilgen,tekkıskançlığımancelikaculi

Eğitim Şart

Üniversiteye başladığım ilk yıldı. İçinde bulunduğum arkadaş gurubundan hafta sonu buluşma kararı çıktı. Pazar günü şu yerde şu saatte diye sözleşildi. Ben şok oldum. Pazar günü dışarı çıkılmazdı ki benim geldiğim şehirde. En fazla ailecek bir yerlere gidilirdi. Arkadaşlarla Pazar günü buluşmak ancak rüyamızda göreceğimiz bir sahneydi. Neyse ki bu huzursuzluğumu birkaç Pazar dışarı çıktıktan sonra attımJ

Şuan yaşadığım hayata bakıyorum, ne kadar gelişmiş fikirlerim, yaşam tarzım, bakış açılarım.

En basiti feyzbuk sayesinde bulduğum ilkokul arkadaşlarım, evli 2 çocuklu ve çalışan kadın halimi gördüklerinde, “eş ve çocuklar hep istediğin şeylerdi. Ama çalışacağını hiç ummazdık” diyor.

Ortaokul arkadaşlarım “Sen çocukları sevmezdin. Hayret nasıl çocuk yaptın? Demek çalışıyorsun da” diyor

Lisedekiler ise, “Senin başarılı bir iş kadını olacağını biliyorduk. Evlilik de çok yakışmış. Ama sen çocukları sevmezdin diye hatırlıyorduk?” diyorlar

Üniversitedekiler ise, “Evlilik ve sen, asla bir arada düşünemeyeceğimiz iki kavram. Çocuğunda mı oldu? Şaka yapıyorsun değil mi?” diyorlar

Demek ki neymiş, adamın okumuşu kadı; kadının okumuşu cadı oluyormuş.

Bilgen,maziiçimdeyara

http://www.thesutlunuriye.blogspot.com/

Çok Uykum Var

Uzun uzun düşündüm bugünle ilgili ne yazayım diye.

Ama dün gece çocuklar hastaydı ve sadece 3 saat uyuyabildiğim için maalesef ellerim klavyede dans edemiyor. Yüreğim bu gece gibi önemli bir gece için bir şeyler söyleyemiyor.

Annem de arkadaşlarına söyle, bayram için baklava, tatlı, börek veya zeytinyağlı siparişi vereceklerse bugünden söylesinler dedi. Elleri undan bembeyaz olmuş anneme baktım önce, sonra hamur masasında açılmış olan baklava (olduğunu tahmin ettiğim) yufkalarına baktım.
“Baklavanın kilosunu 12’den satıyorsunuz, bari cevizi ile tereyağını az koyun” dedim. Annem bana ters ters baktı ve “karışma işimize” dedi. Ama o kadar uykum vardı ki, tepki veremedim. Bu konuyu onunla battığımda konuşacağım.

Evet sevgili dostlarım, ibadet dolu Kadir Gecesi ve bol siparişli bayram arifesi diliyorum kendi adıma.

Sizin adınıza da, Allah kabul etsin…J

Bilgen,amin

Not: Ben şimdi e-mailimi kapatıp, eve gidip yatacağım. Sipariş vermek isterseniz kafeyi arayın, annem (ki biz ona kendi aramız Lütfiye de diyoruz) orada. 0 262 331 86 77

Bana Herkes Hayran Mı?

Cuma günü, hesap kitap işlerinden iyicene bunalmış bir vaziyette, başımı ellerimin arasına almış masamda öylece oturuyordum.

Telefonun çaldığını duydum. İletişim kaynağımız Gülşah Hanım, telefonu “Güven Sağlık ben Gülşah” diye açtı. Sonra bir müddet kıkırdayarak sohbet etti. Ardından telefonu bana aktardı ve aktarırken de “bir hayranınızmış” dedi.

Gülşah kıkırdıyarak konuştuğundan bir arkadaşım arıyor herhalde diye, bende aynı kıkırdamalı ses tonu ile “efendim?” dedim.

Karşımda hiç tanımadığım birinin sesi, “Bilgen Hanım, bugün internette bir iş için araştırma yaparken bloğunuza rastladım ve kendimi tüm yazılarınızı okumaktan alamadım. Şöyle iyisiniz, böyle akıcısınız, aman çok duru ve iç eleştiri dolu yazılar” falan falan.

Benim hayatımdaki ilk hayranımdı. Ne diyeceğimi, ne cevap vereceğimi bilemeden kekeledim durdum. Birden aklıma bunun bir şaka olacağı geldi. Kliniğin numarasını nereden bulacaktı ki?

“Telefonumu nereden buldunuz?” dedim.

Bizce için gönderdiğim iftar menülerinin sonundaki telefondan kafeyi aramış. Kafedekiler kliniğin numarasını vermiş.

Arayanın gerçek hayran olduğunu öğrenince nasıl mutlu oldum anlatamam. Benim yazılarımı okuyan yabancılar var. Benimle hiç tanışmamış, beni hiç görmemiş, hiç dertleşmemiş birileri var. Dostluklarımızdan bütünleşmiş yazılarımı değil de, sadece yazılarımı seven birileri var…

Süper bir duyguymuş.

Tavsiye ederim.

Bilgen,amabendehayranolunmayacakbirideğilimkicanım

SON DURUM RAPORUDUR

Günaydııııın,

Puslu bir hava ile başladık bu haftaya. Ama olsun, puslu olan sadece havamız olsun.

İleride Deniz Feneri gibi olmamak için, başlattığım kampanyanın artık raporunu vermenin vakti geldi.

Kampanya 1) Ramazan Paketi

Ramazan başlamadan gönderdiğiniz paralarla yaklaşık 70 koli aldım. Kolileri Karfur’dan alacağımızı söylemiştim ama kolilerin 50 tanesini Karfur’dan aldım. Diğerlerini Tansaş’tan aldım.(Çünkü Tansaş’ın kolisi daha güzeldi. Aldığım 50 Karfur kolisi için özür dilerim)

Koliler yaklaşık 50 aileye dağıtıldı. Allah kabul etsin.

Kampanya 2) Her Ayın Beşi, Gönder 5 YTL’yi

Bu ay, bu kampanyamızda 200 YTL toplandı.

Bu paranın 120 YTL si daha önce bahsettiğim aileye yardım olarak ulaştırıldı.

Geri kalan kısmı ile 20 aileye gıda yardımı yapıldı.

Ohh, durum bildirir raporumu sundum. İçim rahat…

Allah hepinizin niyetini kabul etsin.

Bilgen

Fanila Şart

Kimi zaman anneliğimi sorguluyorum.

Elif’i okula sabahları ben bırakıyorum. Bu sabahta her sabah olduğu gibi hazırlanma savaşını büyük bir zaferle kazandım ve onu okuluna götürdüm.

Etrafıma bir baktım, veliler çocuklarına yağmurluk ve hatta mont giydirmiş; altlarına da kapalı ayakkabı kondurmuşlar. Bende Elif’e baktım…

Aklıma hiç uzun kollu bir şey giydirmek gelmedi açıkçası. Ee uzun kollu bir şey giydirmeyi akıl edemeyen adam yağmurluk veya mont giydirmeyi akıl eder mi?

Ama bugün hava yağmurlu, çocuk yerde oynarken belki üşür diye pantolon giydirdim. İçine de fanila giydirse miydim?

Off offf, çocukları göçebe Türkmenler gibi yalın ayak büyütüyorum valla. Hayır, bir şey değil, bu yıllar sonra “anne sen beni okula kısa kollu t-shirtle gönderdin” diye hesap da sorar.

Aslında içine fanila giydirmek lazımdı.

Bilgen,ağlarsaanamağlargerisiyalanağlar

Mustafa

Ben pek filmlerde ağlamam. Ağlayana da şaşırarak bakarım.
Çok enderdir ağladığım filmler. Biri Sarı Zeybek’tir…

Biri de sanırım bu olacak…
29 Ekimi heyecanla beklemek yetim.

Bilgen,…
http://www.mustafa.com.tr/